“Eigenlijk zijn we allemaal faalvaders. En dat is heel goed nieuws.”

Ieder kind verdient een goede vader. Dat zal niemand ontkennen. Maar over welke vaders hebben we het eigenlijk?
Ik denk bijvoorbeeld aan de vader van dat Syrische jongetje ergens in een AZC of van dat Kaapverdische meisje in Rotterdam-Zuid. De vader van die puberende en rebelse dochter uit Nunspeet, of de vader die volop bezig is met zijn carrière en amper tijd heeft voor zijn kinderen. Of die vader die geen enkel idee meer heeft hoe om te gaan met zijn kinderen, terwijl hij al zoveel heeft geprobeerd…

 

Paus Johannes XXIII zei: “Het is gemakkelijker voor een vader om kinderen te krijgen, dan voor kinderen om een echte vader te krijgen.” Laten we zomaar eens wat Nederlandse cijfers doornemen:

  • Elk jaar verliezen 4.000 minderjarige kinderen hun vader door de dood.
  • Ruim 22.000 kinderen en jongeren in Nederland komen jaarlijks in de pleegzorg. Zeker 13.000 daarvan komt daar terecht door onveilige thuissituaties bij vader en/of moeder.
  • Jaarlijks maken 70.000 minderjarigen de scheiding van hun ouders mee. Vaak heeft dit als gevolg dat ze hun vader veel minder zien.
  • Een derde van de gehuwde mannen van rond de 46 jaar is weer alleen en op zoek naar een nieuwe vrouw.

 

Ik vind het pittige cijfers. De afwezigheid (fysiek en emotioneel) van vaders kan voor de ontwikkeling van kinderen erg ingrijpend zijn. Ook al zijn moeders de laatste decennia meer gaan werken, nog steeds besteden zij bijna twee keer zoveel tijd aan de zorg voor kinderen als vaders. Nog een paar mooie feiten: vaders die dichter bij hun kinderen staan leven langer, hebben minder gezondheidsproblemen en zijn gelukkiger. Voor de ontwikkeling van kinderen is de vader enorm belangrijk. Zo doen kinderen met vaders die betrokken zijn bij de opvoeding het beter in het onderwijs, ze zijn gezonder, en ze komen minder vaak in de problemen door bijvoorbeeld criminaliteit.

 

Spiegel

Ook de Bijbel spreekt over de belangrijke rol voor vaders. Ze zijn aangesteld als ‘hoofd’ van het gezin en krijgen daarmee de eindverantwoordelijkheid. Niet om te heersen, maar om te dienen. Mannen en vaders worden geacht verantwoordelijkheid te dragen en hun vrouw te eren. De instructie aan mannen uit de zegt genoeg: “Mannen, heb uw vrouw lief, zoals Christus de kerk heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven.” Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar als je de cijfers en deze woorden op je in laat werken, kun je je afvragen of
er eigenlijk nog wel goede vaders zijn. Als ik in de spiegel kijk, zie ik een onvermogende man die moet toegeven dat hij een flink deel van zijn vaderschap met zichzelf bezig is geweest. Een man die lang niet altijd verantwoordelijkheid droeg, beschikbaar was en dienend voor zijn gezin in stond.

 

In de Bijbel lees je ook weinig over geslaagde en volmaakte vaders. Juist niet. Ik zie vaders die kinderen voortrekken; die kinderen negeren; vaders die beloftes uitspreken die ze nooit kunnen waarmaken. Ik zie vaders die niet durven kiezen; vaders die hun leven geschonden hebben door overspel, hoererij en afgoden. Ik zie vaders die liegen om wie ze zijn…

 

Faalvaders

De Bijbel is geen overspannen artikel in een of ander opvoedblad over de ideale papa voor alle prinsen en prinsesjes van deze tijd. De Bijbel schetst een zeer realistisch beeld. Ja, iedereen verdient een goede Vader, en ja, geen enkele vader kan dat waarmaken. Eigenlijk zijn we allemaal faalvaders. En dat is heel goed nieuws! Het haalt namelijk de druk eraf. Met keihard mijn best doen om de ideale vader te zijn alleen, ga ik het niet redden.

 

Hoe dan wel?

Maar hoe dan wel? Jezus verlegt in Mattheüs 7 de focus. “Is er iemand onder jullie die zijn kind wanneer het om een brood vraagt, een steen geeft of een slang als het om een vis vraagt?” Ik stel me voor dat Jezus de kring rondkeek en allerlei vaders zag en vroeg: “Dat doet toch
niemand? Nou dan”, zegt Jezus, “als jullie weten dat je slecht bent en je kinderen toch goede gaven weet te geven, hoeveel te meer zal dan jullie hemelse Vader die goed is, het goede geven aan wie erom vragen?” Dat is het geheim: je wordt een goede vader als je jouw kinderen doorverwijst naar de échte goede Vader. Breng ze bij Hem. Door voor hen te bidden, je verantwoordelijkheid te nemen als vader en beschikbaar te zijn. Dan mag je erop vertrouwen dat God goede gaven geeft. Ik wens je heel veel zegen en wijsheid toe. Wees een goede vader!

 

Bram Rebergen is vader van drie kinderen en directeur van Youth for Christ Nederland.

 

Meer lezen over vaderschap? Vraag gratis het magazine Open aan, vol artikelen en inspiratie voor vaders.

 

Vraag magazine nu gratis aan